--Kişisel

Son bölüm-3

Gözümü açmadan önce bir iki ses duydum. “Babası yardım edin.” bunlardan biriydi. Ve gözümü açtığımda bebekleri nasıl uçtu-uçtu yapıyorlarsa, beni de sedyeden, dün gece yattığım hasta yatağıma uçurdular. “Güzel geçti, hadi geçmiş olsun…” falan dediler sanırım, bir iki ses duydum. Ama algılayamıyordum düzgün. Tuhaf tuhaf bakıyordum etrafıma. Annem ve babam da buz koyuyorlar yüzüme bu sırada. Ama buzun soğuğunu da algılayamıyorum. Sadece bakıyorum. Konuşamıyorum. Hiç bir acı da duymuyorum. “Ameliyat oldum mu şimdi ben?” diye düşündüğümü hatırlıyorum bir ara. Ama tabi burnumdaki kocaman beyaz sargıları da görüyorum. Annem “Nasılsın annem?” falan diyor. Hiç bir şey hissetmediğimi söylüyorum ve yüzüm buz yanığı olmasın diye kaldırıp kaldırıp tekrar buz koyuyorlar. Zaman geçtikçe artık kendime gelmeye başlıyorum. “Susadım.” diyorum, “3 buçuk saatin var, 4 saat su vermeyin dediler.” diyor bizimkiler. Buza devam…

Biraz susuzluğumu gidermek için peçeteyi suya sokup, dudaklarıma değdiriyorlar. O su damlaları bile nasıl güzel geliyor anlatamam. Her susadım dediğimde, peçeteyi dayıyorlar ağzıma. Zaman çok hızlı geçiyor. Yarım saati beş dakika gibi algılıyorum denebilir. Çünkü her “ne kadar kaldı?” dediğimde, 3 saat kaldı, iki buçuk saat kaldı vs. cevabını alıyorum. Zaman algım çok düşük ama bu orada yatan biri için mükemmel bir şey.

Orada yatarken bir, bir buçuk saat kala tuvalete gitmek istiyorum ve kaldırmıyorlar işte en büyük problem bu. Arkadaşımda da olmuştu, aynısı başıma da geldi. Açıkçası nazar değmesin ama turp gibi oluyorsunuz ameliyattan sonra. En azından ben öyleydim. Sürgü falan uğraşmayıp bence birinin koluna girerek tuvalete kalkabilirsiniz. En azından bugünkü aklım olsa ben öyle yapardım.

Zaman algım düşük olduğu için 4 saat geçiveriyor. Ve ayağa kalkıyorum. Hafif bir sersemlik dışında hiç bir şeyim yok. Kafamda ameliyat bonem, önden düğmeli allı güllü babaanne pijamalarım, burnum beyaz tamponlarla ve sargıyla kapalı… Annem bu halimi fotoğrafladığı için, kendimi şu an karşıdan görmüş gibi anlatabiliyorum. Bu kez fazla uzatmayacağım ve hemen nasıl toparladığımdan, yüzümün neden ameliyat olan diğer herkes gibi morarmadığından bahsedeceğim.

Burun ameliyatı sonrası buz kompresinin çok çok önemli olduğunu duymuşsunuzdur. Ama nasıl ve nerelere uygulanmalı? -> Buz kompresi deyince sert, kocaman buzlar gelmesin aklınıza. İçi soğuk su dolu doktor eldivenleri de, balonlar da iş görür. Hatta yüzünüzde buz yanığı olamaması için, daha iyi ve etkililer denebilir. Kötü yönleri yüzünüze baskı uygulandıkça, sürekli ısınacaklar bu lastik balon veya eldivenler, bu yüzden derhal yenileriyle değiştirilmeli ve birden fazla hatta mümkünse yedek üç-dört tane buzluğunuzda bulunmalı. Hasta ameliyattan çıkar çıkmaz, aynen bizimkilerin yaptığı gibi komprese başlanmalı. Bu kompres mümkünse hasta tarafından değil, hasta bakıcı veya bakıcılar tarafından, hastanın burnunun yanlarına, alnına ve gözlerinin üstüne yapılmalı. Hastanın buzdan rahatsız olacağını düşünmeyin ve sürekli ilk gün, mümkünse iki üç gün aralıklı olarak uygulayın. Zira o zaten bu uygulamadan rahatsız değil, serinlikten memnun olacaktır.

Bu uygulama hastanın yüzünün morarmamasını ve şişmemesini sağlayacak. Elbette yine ufak tefek şişlikler olacaktır ama en geç bir hafta içerisinde geçiyor. Benim yüzüm dediğim gibi hiç morarmadı ve ağrım yok denecek kadar azdı. Ki o az ağrı da sadece iki gün ilaçların etkisi geçince belki en fazla yarım saat bir saat sürdü. Gerçekten ameliyat hiç olmamış gibiydim. Kanamam elbette oldu, ancak burnumun önündeki tampon bunu görmeme olanak sağlamıyordu. Arkadaşıma tampon koymamışlardı ve ben de bu konuda bilinçsiz olduğum için, herhangi bir müdahalede bulunamayıp, dakika başı akan kanı siliyorduk. Ona da bir tampon bağlamayı akıl edeydik, böylesi korkutucu olmayacaktı. Ha onun ağrısı olmuştu ilk gün? Evet onun olmuştu, bunun nedenini bilmiyorum, ben sigara içmeyen biriyim, alkolü de binde bir alırım, belki bunun yararını görmüşümdür.

Doktor odaya geldi, ameliyattan sonra aradan bir beş-altı saat geçmişti. “İyisin iyisin, şimdi morarmalar başlar, yarın tamamıyla morarırsın sen, korkma bu olacak. Kendi düşen ağlamaz.” dedi, güldü gitti. Gereksizdi bu söz, çünkü ilk gece annem uyuduktan sonra ağrım sızım olmayışından mütevellit PUBG bile oynamaya başlamıştım 😀 Yattığım yatağı da aşağı yukarı rahat bir şekilde indirip, kaldırıyordum. Bu rahatlık evimde yoktu. Oda çoook sıcacıktı. Zaten bu yüzden burnum biraz fazla kanıyordu, tamponu sık değiştirmeye başlamıştık, ki hemşire gelip sıcaklığı düşürdü 🙁 HÜZÜN.

İkinci gün yine pubg devam tabi. Doktor yine kontrole geldi. “Vaov niye morarmadın sen? Demekki aşırı ilgili, iyi hasta bakıcıları olunca insanın, morarılmıyor. Taburcu olmak ister misin? Yoksa bir gün daha kalacak mısın?” dedi. Bu rahat evde yok demiştim. Ve daha bir gün anca oldu, ikinci gün de ne olur ne olmaz kalayım, kanama falan olur, evden buraya gelmemiz bir buçuk saat. Yolda geberirim 😛 (Maksat sıcak, rahat odada konaklamak 😀 )

Taburcu olduktan iki gün sonra üstteki alçımsı plastik deli gibi kaşındırmaya başladı ve çıkarttırmaya gittim doktora. Bahaneyle tamponları da çekti. Bi tek o kısımda birazcık canım yandı ve beklemiyordum bunu. Herkes korkma korkma acımayacak diye boşuna avutmuyormuş. Dün de son kalan dikişi ben çektim 😀 tam bir deli cesaretiydi ve kanadı yara oldu. İz kalır mı kalmaz mı bilmiyorum, o yüzden bunu yapmanızı önermiyorum. Sonuç olarak şu an mükemmel nefes ALAMIYORUM. Burnumun içinde yaralar varmış onlar düşünce alacakmışım falan filan. Buna da pek inanamıyorum ya neyse…


Ayrıca bu yazıları da beğenebilirsiniz...

4 Yorum yapılmış!

  • Cevap yaz
    adamkarga
    Mart 10, 2019 saat 4:18 am

    Sonunda geçmiş olsun diyebileceğim noktayı koyduğuna göre :)) Ameliyat sonrası pubg oynama rahatlığına gülesim geldi 😀 Her şey sıkıntısız bitebilseyse ne mutlu.. Umarım tüm yaraların iyileşir ve rahat nefes almaya başlarsın 🙂

    • Cevap yaz
      VPerenc
      Mart 10, 2019 saat 6:59 pm

      Teşekkür ederimmm 😀 Umuyorum ki öyle olur. Yoksa şu an gerçekten sadece estetik olarak daha güzel bir burnum olması dışında bir artısı yok ameliyatın. O kadar acı çektim ben bunun için mi diyeceğim ama 😀 gördüğün üzere acı da çekmedim ki.

  • Cevap yaz
    Kenar Yazarı
    Eylül 13, 2019 saat 2:20 pm

    Merhaba. Yazınızı Blog Sözlükten farkedip geldim. Geldiğimiz yazı burun ameliyatınızın başarılı bir şekilde bitmesinden dolayı olduğu için sevindirici. Geçmiş olsun. Burun ameliyatı ve sonrası gerçekten sancılı bir dönemmiş. Allah şifa ve sabır versin.

    • Cevap yaz
      VPerenc
      Eylül 17, 2019 saat 9:52 am

      Hoşgeldiniz. Teşekkür ederim tamamıyla geçti diyebilirim.

Yorum yapmak ister misiniz?