--Kişisel Minik canlar

Neden?

Gece saat ikide üçte eve yürüyordum, sarı ışıkların aydınlattığı o çok da iyi olmayan yollardan… Garsondum ve belirli bir kapanış saati yoktu kafenin. Son müşteri ne zaman kalkarsa o zaman denebilir. Tabi o son bir kişi de beklenmez ama, eğer iki üç kişi varsa eyvah! Artık çıkış saatimiz üç de olur, üç buçuk da. Dördü görmedim yalan söylemeyeceğim… Ama evim yürüme mesafesinde olduğu için, aylak aylak bir iki kişiyle birlikte yürürsem, dördü bulduğu oluyordu evde oluş saatimin. Gün boyu ayakta dikiliyordum, saatim beş liraydı. Bu böyle -dım, -dim dediğime bakmayın, çok uzak bir zamanda, küçükken yaşadığım bir durum değil. Sadece bir yıl önce ve evet, üniversite mezunuydum 🙂

“Mezun olunca hayat güllük gülistan olacak, işleri ben değil, işler beni bulacak… ” düşüncesiyle bitirmiştim okulu. Öyle olmadığını babam söylemişti. Tuvalet temizleyeceğimi de söylemişti. Söyledikleri oldu. Sadece bu son söylediğinin gerçekleştiğini bilsin istemedim. Haklılık sevincini yaşayacağı bir iddianın sonucu değildi çünkü. Üzülsün istemedim. Haberi olmadı, ama haklıydı…

Eğer mezun olacaksanız, umarım ileriki yaşantınızda para kazandıracak bir bölümden mezun olacaksınızdır. Her şey para değil diyene, el işareti çekiyorum şu an… Ben iyi bir bölümden mezun oldum. Ama hayatımı idame ettirmem de hiç bir işime yaramadı. Tek katkısı, kültürel bağlamda, yavaş yavaş tozlanan ama en azından şimdilik parlak, zengin bir zihine sahip olmam oldu. Evet belki bu çok sığ bir bakış diyeceksiniz… Ama bilgilerim karnımı gerçekten doyurmuyor ve beni mutlu kılamıyor. Mitolojiyi çok seviyorum, ama bilmesem de olurmuş. Tuvalet temizlerken daha net görebiliyor insan bunu. Aksini iddia edecek şahıs, ya açlıktan mantıklı düşünememeye başlamıştır, ya da zaten mantıksız bir şahıstır. Zaten ne kadar az bilgi, o kadar çok mutluluk. Asırlardır kandırıldığımızı bilsen ne bilmesen ne… Bunu başkalarının hala farkına varamadığını görünce sinirleniyor insan. En sonunda da boş veriyor. Ha boş vermişim, ha zaten hiç öğrenmemişim. Bir farkı yok gözümde şu an.

Sonuç olarak, deneyim deneyimdir. Ama daha iyi deneyimleri olmalı insanın. Neyse uyuyorum ben, geç oldu. Twitter’da Lea’nın son durumunu paylaştım bugün. Durumu kötü. Sürekli para istiyorlar. Dedim ya… Parasız olmuyor. Benim karnım doysa, Lea’yı doyuramıyorum. Onun minicik canını bile doyuramıyorsam, BEN NEDEN ÜNİVERSİTE MEZUNUYUM?

Ayrıca bu yazıları da beğenebilirsiniz...

Yorum yapmak ister misiniz?

    Yorum yapmak ister misiniz?