--Kişisel

Kaliteli yalnızlık

Yakında çalışmaya başlayacağım. Uzun bir paslanma ve pasaklılık döneminden çıkıp, işe başlamak epey zor olacak. Evet gerçek anlamda pasaklılık dönemindeydim. Evde oturup arada bir temizlik yapıp, sadece ihtiyacım olduğunda alışveriş yapmak için dışarı çıkıyordum. Diziler, filmler, atıştırmalık yiyecekler, hazır gıdalar veya nadiren yaptığım lezzetli yemekler, yada yanık, lezzetsiz, tuzu veya baharatı eksik yemekler… Kilo da aldım, hafif yanaklarım tombikleşti. Yani özetleyecek olursam, epey zevkli bir dönemdi, inkar edemem.

Kaliteli bir yalnızlığım vardı. Kaliteli yalnızlık ile, kalitesiz yalnızlık arasında uçurum kadar fark var. Bunu keşfettim. Kaliteli yalnızlık, yalnızlığından mutlu olduğun, kendine ait küçük bir alanının olması ve istediğin zaman tekrar, kalabalık veya o önemli olan insan yahut insanların arasına karışabildiğin yalnızlıktır. Alan dediysem, illa farklı bir odada olmak veya insanlardan arınmış olup, ıssız bir adada olmaktan bahsetmiyorum. Bulunduğunuz yerde bir başkaları da olabilir, mühim olan, siz yalnız kalmak, kafanızı toparlamak istediğinizde konuşarak veya temasta bulunarak yük etmesinler… Bir köşede kitabınızı okuyabilin… Veya yalnız izlemek istiyorsanız, bir dizinizi veya filminizi izleyebilin. Bunu size sağlayabilen bir insan olmalı hayatınızda. Yalnızlığa ihtiyacınız olduğunda bile, sürekli onunla ilgilenmenizi ve hayatınızdaki tek meşguliyetin kendisi olduğunu düşünen bir insan gerekli olgunluğa ve bilince ulaşamamış insandır. İşte böylesi bir insan yoktu çevremde ve beni mutlu kılan kaliteli bir yalnızlığa sahiptim.

Kalitesiz yalnızlık ise; karanlıktır. Mutsuzsundur, yalnızlığın bir son bulsun istersin, kalabalık veya bir tek insanın çevrende olmasını istersin, ama çevrende olsunlar olmasınlar, onlar seni mutlu edecek insanlar değillerdir. Sana kalitesiz bir yalnızlık sunar hayat bu dönemde. Hiç bir zaman kaliteli bir yalnızlığa sahip olamayacağını düşünürsün. Çünkü aslında yalnız kalmak bir çeşit mutluluktur, bunun bilincindesindir ve bu mutluluk, ancak hayatında var olan ve varlığını hissedebildiğin, en az bir insan ile vuku bulabilir. Belki minicik bir kedi veya köpek de bu kaliteli yalnızlığı yaşamanızı sağlayabilir. Ama açık olmak gerekirse, bu minik canlar benim kaliteli yalnızlığımı pekiştiren tatlı atıştırmalıklarımdı, diyebilirim. Çünkü tuhaf bir şekilde seni anlayan, destekleyen, empati kurabilen, konuşabilen, birlikte aynı şeyleri yapmaktan zevk alabildiğiniz bir insana ihtiyaç duyuyorsunuz. Bunu ister kabul edin, ister etmeyin. İnsanlar kötüdür, acımasızdır, canidir diyeceksiniz belki, ama hepsi değil. Böyle bir cümle ile insanları genellemek yanlış olacaktır. Ha bütün o minik canlar masumdur, evet onları genelleyebilirsiniz. Ve onlar gerçekten sıkı dostlarınız olabilirler. Yalnızlığınızı giderebilirler… Ama yalnızlığınız ne kadar kaliteli olur, yalnız olmaktan ne derece mutlusunuzdur, bu tartışılır.

Ayrıca bu yazıları da beğenebilirsiniz...

2 Yorum yapılmış!

  • Cevap yaz
    Görkem CAN
    Nisan 1, 2019 saat 9:09 am

    Çok güzel tebrik ederim. Yıllardır bunu yapıyorum. Hiç de pişman olmadım. Tadını alırsan asla bırakamazsın. Güzeldir minimal yaşam.

    • Cevap yaz
      VPerenc
      Nisan 4, 2019 saat 5:07 am

      Yani biraz fazla üşengeç bir insan olmamdan kaynaklı pek minimal yaşadığımı söyleyemem ama 😀 evet imrendiğim bir tarz diyebilirim. O halde yıllardır bu kaliteli yalnızlığı yaşatan kişileri bulduğunuz ve böylesi bir yaşamı benimseyebilmiş olduğunuz için benim de sizi tebrik etmem gerekiyor efenim 🙂

Yorum yapmak ister misiniz?