--Kişisel

Duvarım

Bazen arkandaki duvarın ince olduğunu farkedersin, ama yine de yaslanmak istersin. Yorulmuşsundur. Yahut sadece soluklanmak istersin. Soluğu onda almak… Huzuru onda bulmak… Ve çok da ağır değilsin yahu, taşır seni o biraz. Ama işte biraz taşır. İlk etapta uzun yıllar dayanabilir sanırsın. Hiç kış görmemişsin onunla, hiç yaz görmemiş, güçlükle karşılaşmamış… Öngörülü olamazsın bazen, bir kışı atlattıktan sonra yazın duvarın çatlayacağını tahmin edemezsin. Daha önceden sinyaller verir elbette, göremez ya da görmezden gelirsin.

Benim üç yıllık hikayemde duvar, birinci yılın sonunda, “Ben yıkılacağım.” dedi. Bir gün bana dayanamayacaksın. Alışma bana dedi. Git, bile dedi. Açık sözlü bir duvardı.

Onun beni uzun süre taşıyamayacağını bile bile yaslandım duvara. Düşeceğimi bile bile, canım yanmaz diyerek yaslandım. Rahattı. Yumuşak. Sıcak. Kolları vardı. Ve bacakları… Gözleri çok güzeldi. Gülüşü… Bir ilkti. Canlı kanlı ilk dayanağım. Daha önce hiç böyle kırılacak bir duvara, kırılacağını bilerek ama sonra bir süre bunu unutarak, duvarın yavaşça çatladığını farketmeden yaslanmamıştım. Duvar yavaşça çatlıyordu.

Üç yılın sonunu göremedik. Gecem-gündüzüm, yalnızlığım, gülüşüm, mutsuzluğum, sırlarım, yemeğim, sandalyem, koltuğum, yorganım, tüm eşyalarım, tüm varlığımı paylaştığım duvarım yıkıldı.

Bana boş vaatler vermemişti. Gideceğini söylemişti. Kandırılmadım. Ama yine de pek kolay olmadı. İnsan ailesinden sonra ilk defa, bir yabancı tarafından sevilince ve sevince, sevildiğini gerçekten hissedince… Gitmesine izin vermek zor oluyormuş. O yabancı, canın oluyormuş, en değerlin, en yakının…

Beni merak etme. Üzülme sakın. Mutsuz olma. Bana söz verdiğin başvurularına devam et. Ta ki olumlu bir dönüş alıncaya kadar. Sözünü unutma! Yeni sevgilimi yazacağım ben de yakında, sana söz verdiğim gibi 😛 🙂 O zaman burayı okumayı bırak ama 🙂 Cheddar iyi, ben de iyiyim. Onun için aldığım vitamin 15 günün sonunda geldi. Satıcıyla epey tartıştık. Ptt kargo çok yavaş. Ama gelmese de olurmuş. Sevmedi, yemiyor. Bugün ayın 20’si ve gece… Bu, senin hakkında buraya yazacağım ilk ve son yazı, bir tekrarı daha olmayacak. İyiyim. Kilo vermedim 🙂 Bizimkiler geliyor zaten. Aklın bende kalmasın. Ve dolayısıyla benimki de sende…

Kendine dikkat et.

Ayrıca bu yazıları da beğenebilirsiniz...

2 Yorum yapılmış!

  • Cevap yaz
    adamkarga
    Haziran 30, 2019 saat 9:51 am

    gak!

    “ne çok uzakta söyle
    vuracağım son kıyı
    ne çok uzakta
    bilme

    /hüseyin kaya”

Yorum yapmak ister misiniz?